نحوه ی نوشتن مقدمه مقاله isi

چگونه مقدمه یک مقاله را بنویسیم؟ آموزش نحوه نوشتن مقدمه یک مقاله isi, isc و علمی و پژوهشی
قواعد پیشنهادی

اکنون که مقدمات را فرا گرافته ایم، حال به خود مقاله می رسیم. بعضی نویسندگان مجرب، عنوان و چکیده خود را پس از اتمام نگارش مقاله، آماده می کنند، هرچند که این عناصر ابتدا و پیش از متن مقاله ظاهر می شوند. اما شما باید یک عنوان موقتی و نیز طرحی کلی از خلاصه نگارش مقاله خود در ذهن داشته باشید (اگر بر روی کاغذ یا در کامپیوتر ندارید). همچنین شما باید سطح مخاطبین خود را در نظر بگیرید تا مبنایی برای تعیین اینکه کدام اصطلاحات و شیوه های عمل نیاز به تعریف یا توصیف داشته و کدام نیاز ندارند، را به دست آورید. اگر هدف مشخصی در ذهن نداشته باشید، ممکن است همزمان در شش جهت مجبور به پراکنده گویی و طول کلام شوید.
شروع کردن نگارش مقاله در حالی که تحقیق هنوز در جریان است، اقدام عاقلانه ای به شمار می رود. این امر، نگارش را آسان تر می سازد زیرا همه چیز در ذهن شما، تازه و دست اول است. علاوه بر این، خود فرایند نگارش احتمالا به ناسازگاری ها و تناقضات در نتایج اشاره می کند یا شاید راه حل ها و روش های جالبی را پیشنهاد کند که ممکن است دنبال شوند. بنابراین، نوشتن را زمانی که وسایل و مواد آزمایش هنوز در دسترس هستند، شروع کنید. اگر با مولفین همکار یا مشترک در حال کار هستید، عاقلانه است که مقاله را هنگامی که آنها هنوز برای مشورت و نظر دهی در دسترس اند، بنویسید.
البته نخستین بخش مقاله باید «مقدمه» یا introduction باشد. هدف بخش «مقدمه»یا introduction باید ارائه اطلاعات زمینه ای کافی برای درک و ارزیابی نتایج تحقیق حاضر توسط خواننده بدون لزوم اشاره به مقالات قبلی در مورد موضوع باشد. مقدمه همچنین باید انگیزه و علت اصلی مطالعه حاضر را ارائه کند. موضوع مهم دیگر این است که شما باید هدف خود را از نوشتن مقاله به طور مختصر و واضح بیان کنید. مراجع را برای ارائه مهم ترین اطلاعات زمینه ای به دقت انتخاب کنید. بیشتر بخش مقدمه باید به زمان حال نوشته شود زیرا در آن شما عمدتا به مسئله خود و نیز مسائل علمی محرز مرتبط با آن، اشاره خواهید کرد.
قواعد پیشنهادی برای یک مقدمه خوب بدین شرح هستند:
1- مقدمه ابتدا باید ماهیت و دامنه مسئله مورد تحقیق را با تمام وضوح ممکن بیان کند.
2- مقدمه باید سابقه تحقیق مرتبط را برای جهت دهی خواننده به طور مختصر مرور کند.
3- مقدمه باید روش تحقیق را بیان کند و در صورت لزوم، دلایل انتخاب یک روش خاص را نیز باید ارائه نماید.
4- مقدمه باید نتایج اصلی و مهم تحقیق را ارایه کند.
5- مقدمه باید نتیجه گیری های اصلی حاصل از نتایج را بیان کند. خواننده را در حالت تعلیق و انتظار قرار ندهید؛ اجازه دهید تا خواننده، روند توسعه دلایل و شواهد را دنبال کند. یک پایان تعجب برانگیز و یک غافلگیری به سبک هنری، شاید اثر ادبی خوبی بسازد، اما به سختی می تواند در قالب روش علمی جای بگیرد.
بسیاری از مولفین، به خصوص مولفین تازه کار، اشتباه قرار دادن مهم ترین یافته های خود در اواخر مقاله را مرتکب می شوند و حتی در بعضی موارد مولفین احتمالا به امید ایجاد حس تعلیق و سوق دادن خوانده به سوی یک حالت اوج دراماتیک، یافته های مهم را نیز از چکیده حذف می کنند. اما این ترفند نابخردانه های است که تاثیری منفی خواهد گذاشت. اصولا مشکل با پایان غافلگیرانه، این مسئله است که ممکن است خوانندگان را خسته نمایند، به طوری که خواندن طولانی را پیش از رسیدن به شاه بیت اصلی متوقف سازند. «خواندن یک مقاله علمی همانند خواندن یک داستان پلیسی نیست. ما می خواهیم که از همان ابتدا از موضوع اصلی آگاهی یابیم.» (راتناف، 1981)

قواعد مقدمه خوب

سه قاعده نخست برای مقدمه خوب که به طور معقولی توسط بیشتر دانشمندان و نویسندگان حتی آنهایی که تازه کار هستند، مورد قبول واقع شده اند، نیازمند توضیح بیشتر می باشند. همچنین باید به خاطر داشت که هدف مقدمه، معرفی کردن (مقاله) است. بنابراین، قاعده نخست یعنی تعریف مسئله، قاعده ی اصلی و مهم است و مشخصا اگر مسئله تحقیق به صورتی منطقی و قابل درک بیان نشود، خوانندگان هیچ علاقه ای به راه حل شما نخواهند داشت. حتی اگر خواننده زحمت کامل مقاله شما را به خود بدهد، در حالی که مسئله را به صورتی معنادار و هدفمند ارائه نکرده باشید، ممکن است، وی تحت تاثیر اهمیت و جلوه ی راه حل شما قرار نگیرد. از یک لحاظ، مقاله علمی نیز شبیه سایر انواع ژورنالیسم ها است. در مقدمه، شما باید دارای قلابی باشید تا بتوانید با آن، توجه خواننده را به مقاله خود جلب کنید که چرا این موضوع را انتخاب کرده اید و چرا این موضوع مهم است؟
قواعد دوم و سوم نیز با قاعده نخست مرتبط است. مرور سابقه تحقیق و انتخاب روش باید به گونه ای انجام شود که خواننده، مسئله را به خوبی درک کند و بفهمد که شما چگونه تلاش به برطرف ساختن آن یا ارائه نتایج جدید نموده اید.
بنابراین، این سه قاعده به طور طبیعی به قواعد چهارم و پنجم یعنی بیان نتایج اصلی و نتیجه گیری ها منجر می شوند که آنها باید سنگ بنای مقدمه باشند.

بعضی استثنائات در نوشتن مقدمه مقاله

در بعضی ژورنال ها و حوزه های پژوهشی، مقالات علمی معمولا تنها از سه قاعده نخست پیروی می کنند. بنابراین، هنگام نگاه کردن به مقالات در ژورنال مورد نظر خود برای یافتن مدل ها دقت کنید که آیا مقدمه های آنها، نتایج و نتیجه گیری ها را بیان می کنند یا خیر. اگر نتایج در مقدمه ارائه نمی شوند، شما هم احتمالا نباید این کار را در مقدمه خود انجام دهید.
همچنین در برخی رشته های علمی، بخش مقدمه معمولا به شکل قیف مانند است یعنی از نکات اصلی و کلی شروع شده و به مطالب ریز و جزئی و خاص ختم می شود. برای مثال، ممکن است در مقدمه، شما با اطلاعات درباره اهمیت موضو ع کلی مورد بررسی شروع کنید، سپس دانش در مورد یک جنبه از موضوع را خلاصه کنید و بعد پرسش جواب داده نشده ای در مورد آن جنبه مطرح کرده و سرانجام بگویید که تحقیق حاضر چگونه این مسئله را بررسی کرده است. این رویکرد، شبیه حالتی است که ممکن است شما در زمانی که بازدید کننده به آزمایشگاه شما می آید، استفاده کنید یعنی ابتدا اطلاعات زمینه ای را ارائه کنید و سپس نشان دهید که در حال حاضر مشغول انجام چه کاری هستید. به طور کلی، خواننده مقاله شما، محل و مسیر تحقیق شما را بازدید می کند و بنابراین مقدمه ساختار مند می تواند استقبال مقید و مهمان نوازی به عمل آورد.

استناد و اختصارات در نوشتن مقدمه introduction مقاله

اگر قبلا یادداشت مقدماتی یا چکیده ای از تحقیق را منتشر کرده اید، باید آن را (با استناد) در مقدمه ذکر کنید. در صورتی که مقالات دقیقا به هم مرتبط در جای دیگر منتشر شده اند یا قرار است منتشر شوند باید در مقدمه خود یا نزدیک بخش انتهایی به آن اشاره کنید. چنین ارجاعاتی باعث تسهیل جستجوی سابقه تحقیق توسط دیگران می شوند.
علاوه بر قواعد فوق به خاطر داشته باشید که امکان دارد مقاله شما توسط افراد خارج از حوزه تخصصی شما خوانده شود؛ بنابراین مقدمه، مکان مناسب برای تعریف هر اصطلاح تخصصی یا علائم اختصاری است که قصد استفاده از آنها را داریم.